เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 ไม่สิ นี่คือค่าชดเชยที่พวกคุณต้องจ่ายให้ผม
เดิมทีฉู่จื่อเห็นว่าหวังต้าป่าวเป็นแค่หนุ่มน้อย เลยคิดจะวางท่าข่มขู่สักหน่อย
แต่พอได้ยินอีกฝ่ายด่าเขาว่าเป็นหมาของอี้จงไห่ เขาทนไม่ได้เลย ในพริบตาดวงตาก็แดงก่ำ พุ่งเข้ามาต่อยหวังต้าป่าวตรงเบ้าตาด้วยหมัดหนักอัดเต็มแรง
“ปัง!”
หวังต้าป่าวเอียงตัวเล็กน้อยหลบหมัดของฉู่จื่อได้ แล้วตามด้วยการเตะเข้าที่ท้องน้อยของอีกฝ่ายอย่างจัง
ฉู่จื่อถูกเตะกระเด็นไปสองสามเมตร กอดท้องนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้นด้วยความเจ็บ
เขาค่อนข้างงุนงง ความเจ็บตามร่างกายเป็นเรื่องรอง การถูกเตะล้มต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ทำให้เขารับไม่ค่อยได้ ไม่ต้องพูดถึงในเรือนสี่ประสานเลย แม้แต่ในโรงงานก็แทบไม่เคยมีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขา เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะถูกหนุ่มน้อยคนหนึ่งล้มลงได้
เทพสงครามแห่งเรือนสี่ประสานงั้นหรือ?
แค่นี้เอง?