เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ว้าว นี่น่ะเหรอสวนสนุกธีมดาด้า?!”
“ดาด้า นั่นดาด้า!”
“เจ้าบื้อเอ๊ย นั่นมันแค่ถังขยะ ดาด้าอยู่ข้างในสุดนู่น!”
“นี่คือแกะซูซี่ใช่ไหม ซูซี่จ๋า นอกจากดาด้าแล้วฉันก็ชอบเธอที่สุดเลยนะ”
“ขอบใจจ้ะ แต่ฉันเป็นแค่ตุ๊กตาลิขสิทธิ์แท้ของซูซี่นะ ซูซี่ตัวจริงที่เป็นขวัญใจทุกคนอยู่ตรงใจกลางสวนสนุกนู่น ถ้าเธอไม่ว่าอะไร เดี๋ยวฉันพาไปหามันก็ได้ ปีที่แล้วคุณกาก้าเคยพาฉันมาที่นี่แล้วรอบหนึ่ง”
“ว้าว แล้วเธอได้เจอดาด้าในตำนานหรือเปล่า มันคันใหญ่มากจริงๆ ใช่ไหม เหมือนในหนังเปี๊ยบเลยหรือเปล่า ใหญ่ขนาดที่มีคนขึ้นไปนั่งได้จริงๆ น่ะเหรอ”
“ใช่ๆ ฉันยังไม่เคยเจอดาด้าเลย! ซูซี่น้อย เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ!”
ทันทีที่เจียงฉีก้าวเข้าสู่โลกของบทละคร เขาก็ได้เห็นฉากที่เรียกได้ว่าชุลมุนวุ่นวาย ทว่าเปี่ยมไปด้วยความมหัศจรรย์และแฟนตาซี ราวกับหลุดเข้ามาอยู่ในโลกภาพยนตร์แอนิเมชันมากกว่าชีวิตจริง
ในสวนสนุกที่เห็นได้ชัดว่าเป็นของโลกมนุษย์ มีกลุ่มของเล่นกระโดดโลดเต้นพูดคุยจ้อแจ้ไม่หยุดหย่อน ของเล่นเกลื่อนกลาดเต็มพื้น มองเผินๆ แต่ละชิ้นล้วนแตกต่างกัน ทั้งขนาดและรูปแบบที่หลากหลาย