เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"อ๊ากกกกก ช่วยด้วย!!!"
"แม่จ๋าช่วยหนูด้วยยยย!"
"อ๊า ก๊ากกกกก…!"
บนรถไฟเหาะ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไม่ขาดสาย
ด้วยความที่พนักงานช่วยเปิดประตูหลังให้ ทุกคนจึงได้เล่นรถไฟเหาะกับเรือไวกิ้งกันแบบไม่จำกัดรอบ เพียงแต่ต้องเล่นให้จบในรอบเวลาเดียวกัน พนักงานที่คุมรถไฟเหาะกับเรือไวกิ้งยังต้องควบตำแหน่งคุมกงล้อหมุน จานบินเหินเวหา ชิงช้าหมุน และรถไฟขบวนจิ๋วอีกด้วย ภาระงานรัดตัวสุดๆ ไม่มีเวลามาปักหลักเฝ้ารถไฟเหาะกับเรือไวกิ้งได้ตลอด
เวลาบีบคั้นภารกิจก็หนักหนา จากเดิมที่จำกัดให้เล่นรถไฟเหาะกับเรือไวกิ้งได้คนละรอบ จู่ๆ ก็เล่นได้ไม่อั้นในช่วงเวลาสั้นๆ คนที่ตอนแรกกะจะเล่นแค่รอบเดียวก็พลอยอยากเล่นซ้ำอีกหลายๆ รอบ แต่ของพรรค์นี้ใช่ว่าอยากเล่นไม่อั้นแล้วร่างกายจะรับไหวเสียเมื่อไหร่
รถไฟเหาะของสวนสนุกแห่งนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจงใจ หรือเพราะเก่าจนเสื่อมสภาพ หรือเดิมทีก็เป็นสินค้ามีตำหนิกันแน่ มันถึงได้เหวี่ยงและกระแทกกระทั้นกว่ารถไฟเหาะในสวนสนุกใหญ่ๆ แห่งอื่น จนชวนให้เวียนหัวคลื่นไส้หนักกว่าเดิมมาก
ผู้เล่นระดับหัวกะทิของเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างเจียงฉี ที่ต้องยอมสละตัวเองไปเล่นโรลเลอร์สเกตขาเดียวความเร็วร้อยหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงกับรถแข่งอยู่เนืองๆ ยังพอทนไหวกับการนั่งติดต่อกันห้ารอบ ทว่าผู้เล่นระดับคนธรรมดาที่ทั้งกากทั้งอยากเล่นอย่างเจียงหว่านหว่านนั้นทนไม่ไหวแล้ว
ตอนที่เธอลงมาจากรอบที่ห้า เกือบจะทรุดกราบแทบเท้าวังซิ่งฮวาที่อยู่ตรงหน้า แถมเกือบจะอ้วกใส่ตัวอีกฝ่ายด้วย