เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ทานตะวัน เธออยู่เฝ้าบ้านตรงขอบหน้าต่างดีๆ ล่ะ ถ้าอยากเติมน้ำก็ให้ทหารม้าช่วยนะ”
“รถแข่ง วันนี้ร้านปิด เธออยู่บ้านเฉยๆ ไป ถ้าอยากใช้ ‘ตัวช่วยเขียนบทละคร’ สร้างบทเฉพาะของตัวเองก็ให้ทหารม้าช่วย อย่ากระโดดขึ้นไปเหยียบบนคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์เอง ล้อเธอกดไม่แม่นไม่พอ เดี๋ยวคอมฉันจะพังเอา”
“ทหารม้า ฝากบ้านด้วยนะ”
“ลี่ลี่ สรุปเธอไม่ไปกับพวกเราแน่นะ งั้นก็อยู่บ้านดูทีวีไปละกัน แต่อย่าดูเพลินจนเกินไปล่ะ ทหารม้าช่วยจับตาดูให้ฉันทีนะ”
“รับทราบครับเจ้านาย!” สามวิญญาณของเล่นขานรับพร้อมเพรียงกัน
“รู้แล้วจ้าบอส บ๊ายบายบอส” ลี่ลี่เริ่มโบกมือลาแล้ว พลางเปิดทีวีอย่างมีความสุข สลับช่องไปดู ‘เรื่องสยองขวัญXX’ ที่เธออยากดู
“เจ้านายครับ ท่านไม่อยากให้ผมไปส่งจริงๆ เหรอครับ ขอแค่ท่านพกแบตเตอรี่ไปให้พอ ผมวิ่งเร็วมากเลยนะ” รถแข่งยังถามอย่างไม่ยอมถอดใจ
“ไม่ต้องหรอก รถแข่ง ช่วงนี้เธอวิ่งส่งของเหนื่อยแล้ว วันนี้พักผ่อนอยู่บ้านดีๆ เถอะ” เจียงฉียิ้มตอบพลางนึกในใจว่าเขายังรักชีวิตตัวเองอยู่
อีกด้านหนึ่ง หวังเอ้อร์ยาก็กำลังบอกลาพ่างพ่างอยู่เช่นกัน