เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สิบเจ็ดพฤศจิกายน วันอาทิตย์ ท้องฟ้าแจ่มใส เหมาะแก่การออกไปข้างนอกอย่างยิ่ง
หลังจากผ่านการเคี่ยวเข็ญอย่างเร่งรัดจากหวังเอ้อร์ยามาหลายวัน ลี่ลี่ก็เชี่ยวชาญวิธีถักเงื่อนมงคลได้ครบทุกแบบแล้ว แม้ตอนนี้จะยังไม่ชำนาญถึงขั้นนั่งดูโทรทัศน์ไปถักเชือกไปได้ แต่ความคืบหน้านับว่างดงามทีเดียว
ภายใต้การทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทั้งวันทั้งคืนแบบ 24/7 อันแสนหนักหน่วงของลี่ลี่ ทางฝั่งเจียงฉีจึงสะสมเงื่อนมงคลสำหรับปล่อยส่งไว้ได้ชุดใหญ่แล้ว
หวังเอ้อร์ยาพอสอนลี่ลี่จนเป็นแล้ว ก็เริ่มหันมาลุยเงื่อนคังเจี้ยนเป็นหลัก ด้วยความตั้งใจที่จะพัฒนาฝีมือให้ประณีตยิ่งขึ้นและอยากแสดงฝีมือให้เจียงฉีประจักษ์ หวังเอ้อร์ยาจึงไม่หยุดอยู่แค่เงื่อนคังเจี้ยนแบบตาดอกตูมที่ง่ายที่สุด
เธอกำลังลองถักเงื่อนคังเจี้ยนลายดอกบัวอยู่
ได้ยินว่ายากเอาเรื่อง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สำเร็จ
แม้เรื่องงานฝีมือจะสะดุดไปบ้าง แต่นั่นก็ไม่ได้กระทบแผนเที่ยววันอาทิตย์ของหวังเอ้อร์ยาเลย
วันอาทิตย์เธอมีนัดไปกินข้าว เดินเล่น และดูหนังกับชิงชิง ซึ่งนัดแนะกันไว้ล่วงหน้าแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่หวังเอ้อร์ยาได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อน เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน เลยนั่งถักเชือกเป็นเพื่อนลี่ลี่ไปตลอดรุ่ง
พอถักเชือกเสร็จ หวังเอ้อร์ยาก็ไม่ได้กินมื้อเช้าด้วยซ้ำ แค่ลงไปซื้อซาลาเปาสองลูกแล้วรีบไปตามนัดทันที เธอชวนชิงชิงไว้ว่าจะเจอกันตอนแปดโมงเช้าที่หัวถนนคนเดิน