เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอุณหภูมิลดฮวบ หรือตอนนอนลืมปิดหน้าต่าง หรือแค่แต่งตัวบางเกินไปจนโดนลมหนาว พอผ่านคืนทดสอบบทละครมาได้ วันรุ่งขึ้นเจียงฉีก็เริ่มตัวร้อนเป็นไข้
เขาเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกายตั้งแต่ลืมตาตื่นตอนเช้า ทั้งเวียนหัว มึนงง ลำคอบวมแดง เสียงแหบแห้ง ชัดเจนเลยว่าเป็นหวัดเข้าแล้ว
เพื่อความชัวร์ เจียงฉีจึงไปรื้อหาปรอทวัดไข้ที่นอนนิ่งฝุ่นจับอยู่ในตู้ออกมา
พอลองวัดดู ได้ 38.2 องศาเซลเซียส
ถึงเกณฑ์ที่ต้องไปนอนให้น้ำเกลือที่คลินิกชุมชนแล้ว
เจียงปิงตื่นแล้วเหมือนกัน พอได้ยินเสียงกุกกักด้านนอกก็เดินออกมาดูทั้งชุดนอนโดยไม่ได้หวีผม เห็นเจียงฉีกำลังถือปรอทวัดไข้อยู่พอดี
"น้องชาย แกไม่สบายเหรอ"
"38.2 องศาครับ" เจียงฉียื่นปรอทวัดไข้ให้เจียงปิงดู
เจียงปิงที่ร้องไห้มาทั้งคืนจนตาบวมเป่งถึงตอนนี้ตกใจยกใหญ่ รีบคว้าปรอทวัดไข้ไปดูให้แน่ใจ ก่อนจะปรี่เข้ามาคว้าตัวเจียงฉีเตรียมมุ่งหน้าไปยังคลินิกชุมชนนอกหมู่บ้าน
"พี่ พี่ยังใส่ชุดนอนอยู่นะ" เจียงฉีเอ่ยเตือน