เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงฉีปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่สีขาวโพลน พื้นที่แห่งนี้ให้ความรู้สึกคล้ายกับ ‘มิติพระเจ้า’ ในนิยายแนวอินฟินิตี้ที่เขาเคยอ่าน นอกจากความขาวโพลนแล้วก็ไม่มีสิ่งอื่นใดเลย แม้แต่เวลาก็ดูราวกับหยุดนิ่ง
เจียงฉีหันมองรอบตัว แล้วพบว่าด้านหลังมีคนหนึ่งคนกับหมาหนึ่งตัว
คนคนนั้นน่าจะเป็นตัวเอกของบทเกมนี้ ส่วนชื่อเสียงเรียงนามอะไรยังไม่แน่ชัด เพราะเจียงฉีเพิ่งเปิดอ่านได้แค่บรรทัดแรกก็ถูกดูดเข้ามาในความทรงจำเสียก่อน
เขาเดาว่าต้าหวงน่าจะเป็นชื่อของเจ้าหมาของเล่นที่อยู่ข้างๆ มากกว่า
มนุษย์คนนั้นเป็นชายหนุ่ม สวมสูทราคาถูกดูเป็นทางการ ใส่แว่นตา บรรยากาศรอบตัวเหมือนพนักงานออฟฟิศผู้น่าสงสารที่ถูกเจ้านายขูดรีดไม่มีผิด
ส่วนเจ้าหมาก็คือหมาของเล่นขนาดยาวหนึ่งเมตรแบบเดียวกับที่อยู่ในกระสอบของเจียงฉี ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือขนาดล้วนถอดแบบมาจากรุ่นพรีเมียมในกระสอบทุกประการ ต่างกันเพียงอย่างเดียวคือในกระสอบเป็นแค่ของเล่นธรรมดา แต่หมาของเล่นตรงนี้กลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาจริงๆ
มันกำลังกระดิกหางสั้นๆ อย่างร่าเริง แม้หมาตัวยาวหนึ่งเมตรที่มีหางสั้นกุดจะดูตลกชวนหัวมากก็ตาม
"นายน้อย ตัวโตขึ้นเยอะเลยนะฮะ! ตัวโตเท่าคุณผู้ชายแล้วด้วย!" หมาของเล่นเอ่ยอย่างเบิกบานใจ
"นายน้อยเหรอ?" อาจเป็นเพราะความจำเสื่อม ชายหนุ่มจึงยอมรับเรื่องที่หมาของเล่นตรงหน้าขยับและพูดได้ค่อนข้างง่ายดาย
เขายื่นมือไปดันแว่นบนดั้งขึ้นเล็กน้อย พลางมองไปรอบๆ "ที่นี่ที่ไหน? เธอคือตัวอะไร? แล้วฉันเป็นใคร?"