เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่รู้ทำไม จนกระทั่งขึ้นเครื่องบินและนั่งประจำที่แล้ว เจียงฉีก็ยังรู้สึกว่าสายตาที่เฉาหลัวผิงมองมาทางตนมันดูแปลกๆ
เจียงฉีได้แต่คิดในใจ: ?
หรือว่าเฉาหลัวผิงจะจับได้แล้วว่าเขาเป็นพวกนอกวงการตัวจริง?
ไม่น่าใช่สิ เมื่อกี้คนที่ฟังไม่รู้เรื่องก็ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว เหยียนฮวยโย่วเองก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกันไม่ใช่หรือไง
ที่นั่งของเจียงฉี ผู้จัดการสวี และเหยียนฮวยโย่วอยู่ติดกัน เจียงฉีนั่งริมหน้าต่าง พอหย่อนก้นลงนั่งก็ล้วงหูฟังออกจากกระเป๋า เตรียมจะเปิดโทรศัพท์ดูรายการวาไรตีที่โหลดล่วงหน้าไว้ ส่วนผู้จัดการสวีเอียงคอรายงานกำหนดการตลอดสองสามวันนี้ให้เหยียนฮวยโย่วฟัง
ผู้จัดการสวีคือผู้จัดการมือทองที่เหยียนฮวยโย่วใช้เงินเดือนขั้นต่ำสุดอู้ฟู่ถึงหนึ่งหมื่นหยวนบวกกับเปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งยอดขายทั้งร้านไปดึงตัวมาจากร้านเกมไขคดีต่างถิ่น ความสามารถในการทำงานจัดว่าเก่งกาจและแน่นปึ้กทีเดียว
ด้วยความที่เป็นคนถูกดึงตัวมาจากร้านต่างถิ่น ฐานทรัพยากรลูกค้าในมือจึงไม่อาจยกตามมาด้วยได้ ทว่าคอนเนกชันในแวดวงเพื่อนร่วมอาชีพยังคงอยู่ หลายปีมานี้ผู้จัดการสวีตระเวนไปงานจัดแสดงมานับไม่ถ้วน รู้จักค่ายผู้จัดจำหน่ายอยู่ไม่น้อย นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงสามารถแย่งที่นั่งรอบทดลองเล่นแบบเปิดได้ ในขณะที่เฉาหลัวผิงแย่งไม่ได้แม้แต่สิทธิ์นั่งสังเกตการณ์
"เถ้าแก่เจียง มีบทไหนที่คุณสนใจเป็นพิเศษไหมครับ ผมช่วยแย่งที่นั่งรอบทดลองเล่นแบบเปิดให้ได้นะ" ผู้จัดการสวีรายงานกำหนดการเสร็จก็หันมาเอ่ยถามเจียงฉีอย่างกระตือรือร้น