เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวรุ่ยถึงกับยืนอึ้งไปเลย
ตอนนี้มือซ้ายของเธอถูกเจียงฉีจับไว้แน่น ส่วนมือขวาก็ถูกพี่หงคว้าเอาไว้ ทั้งสองคนจับเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอเป็นหัวขโมยที่ถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้วจะวิ่งหนีไปอย่างนั้นแหละ
ในความทรงจำของหลิวรุ่ย การตกอยู่ในสถานการณ์ทำนองนี้มักไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรนัก
ตอนนั้นเพราะพิษไข้สูงทำให้ประสาทการได้ยินของเธอเสียหายอย่างรุนแรง ประสาทหูเทียมก็มีราคาสูงลิ่วจนสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าไม่มีปัญญาจ่ายไหว ทั้งยังไม่มีงบส่งเธอไปเรียนโรงเรียนเฉพาะทางด้วย จึงทำได้เพียงส่งเธอเข้าเรียนในโรงเรียนปกติทั่วไป
เธอต้องใช้เวลาเกือบสองปีกว่าจะค่อยๆ ฝึกอ่านริมฝีปากได้ และเพราะไม่ได้ยินอะไรเลย เธอจึงเรียนตามเพื่อนไม่ทันเลยสักนิด พอจบชั้นมัธยมต้นก็ไม่ได้เรียนต่ออีก
เพราะไม่ได้ยิน เธอจึงไม่มีเพื่อนเลยแม้แต่คนเดียว