เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คนที่อยู่ข้างหลังไม่ต้องต่อแถวแล้วนะคะ ขายหมดแล้วจ้า! หมดเกลี้ยงแล้วน้า!” เฉิงจื่อที่นั่งอยู่หลังกระจกหน้าร้าน ตะโกนบอกออกไปสุดเสียง
“อ้าว? ขายหมดแล้วเหรอเนี่ย? ฉันอุตส่าห์รีบมาแต่เช้า ทำไมแม้แต่บัตรคิวล่วงหน้ายังไม่ได้เลยล่ะ” ลูกค้าคนหนึ่งที่อยู่ท้ายแถวพึมพำด้วยความผิดหวัง
“เฮ้อ วันเสาร์ก็งี้แหละ ปกติ” คนข้างๆ ปลอบใจ
“รอบเย็นแจกบัตรคิวล่วงหน้าแค่สิบใบเท่านั้นนะคะ อย่าแซงคิว อย่าเบียดกันค่ะ ข้างหลังมีกี่คนฉันมองเห็นหมดนะ เอาล่ะ คุณตาคะ นี่บัตรคิวของคุณตาค่ะ อยากได้อะไรคะ? หนูขอเตือนไว้ก่อนนะว่าบัตรคิวล่วงหน้าสั่งจองได้แค่ครึ่งกิโลเท่านั้น ถ้าอยากได้เพิ่มต้องมาต่อคิวตอนเย็นนะคะ”
“หัวใจไก่จ้ะ หลานสาวฉันชอบกินอันนี้มากเลย” ชายชราตอบยิ้มๆ อย่างอารมณ์ดี
“ได้เลยค่ะ” เฉิงจื่อจดลงในสมุดอย่างรวดเร็ว “อย่าลืมมารับก่อนสามทุ่มนะคะ ถ้าเลยสามทุ่มไปบัตรจะถือเป็นโมฆะทันทีค่ะ”
“รู้แล้วๆ” คุณตาพยักหน้ารัวๆ กำบัตรคิวไว้แน่นแล้วเดินจากไป
พอคุณตาเดินพ้นไป พวกพ่อค้าคนกลางที่ดักรออยู่หน้าร้านก็รีบโผล่เข้ามาเสนอตัวอย่างกระตือรือร้นทันที “คุณตา ขายบัตรไหมครับ? ผมรับซื้อให้ราคาสูงเลยนะ”
“ไม่ขายๆ” คุณตาโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวันแล้วรีบเดินเลี่ยงหนีไป
คนที่เดินลากกระเป๋าเดินทางผ่านมาแถวนั้นถึงกับยืนมองตาค้าง