เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันเสาร์ที่ 9 สิงหาคม ท้องฟ้าครึ้ม
เวลาสิบโมงเช้า พนักงานทุกคนของร้านเกมไขคดีทางช้างเผือก (รวมถึงลี่ลี่) บวกกับหวังจั๋ว ต่างก็มาปรากฏตัวพร้อมหน้ากันที่โรงภาพยนตร์ในห้างสรรพสินค้าแห่งใหม่ ซึ่งอยู่ห่างจากร้านไปเจ็ดกิโลเมตร
ส่วนสาเหตุที่ว่า ตามหลักแล้วควรมีแค่หลิวหลานคนเดียวที่ได้หยุดพักผ่อน แต่ไฉนกลายเป็นการจัดกิจกรรมกระชับมิตรทั้งร้านไปได้นั้น คงต้องเริ่มเล่าจากบ่อเกรอะ
บ่อเกรอะข้างร้านเกมไขคดีระเบิด
ไม่มีใครรู้ว่าบ่อเกรอะระเบิดได้อย่างไร ในกลุ่มแชตพ่อค้าแม่ค้าแถวตรอกต่างคาดเดากันไปต่างๆ นานา บ้างก็ว่ามีเด็กเปรตจุดประทัดโยนใส่จนระเบิด แต่ข้อสันนิษฐานนี้ก็โดนทุกคนคัดค้านเป็นเสียงเดียวกัน
อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องที่ว่าเด็กเปรตจะหาฝาบ่อเกรอะใต้ดินเจอแล้วจุดประทัดหย่อนลงไปได้ไหมเลย เอาแค่ว่าบ่อเกรอะมันระเบิดตอนตีสองตีสาม เด็กเวรบ้านไหนจะไม่หลับไม่นอนตอนตีสองตีสาม แล้วถือประทัดเดินตระเวนหาบ่อเกรอะเพื่อจุดใส่กันล่ะ
ทุกคนคิดว่าน่าจะเป็นคนเมาที่มายืนสูบบุหรี่ริมถนนตอนดึกดื่นค่ำมืด แล้วดีดก้นบุหรี่ลงไปในฝาท่อระบายน้ำจนทำให้บ่อเกรอะระเบิดมากกว่า ซึ่งฟังดูมีความเป็นไปได้สูงกว่าเยอะ