เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หิวๆ?
ด้วยอิทธิพลจากเนื้อเรื่องในบทละคร ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเจียงฉีคือ หรือว่าจะให้ฉันไปหาคนมาให้เธอกัดกินสักคำสองคำ?
แน่นอนว่าความคิดอันน่าสะพรึงนี้โผล่มาได้แค่เสี้ยววินาทีก็ถูกเจียงฉีเหยียบจมดินทันที
กลายเป็นว่าคนที่ฝึกวิชามารคือฉันเองสินะ
เมื่อเห็นเจียงฉียังคงไม่ตอบสนอง ลี่ลี่จึงไต่ขึ้นมาตามแขนจนถึงบ่าของเขา แล้วใช้ใบหน้าตุ๊กตาถูไถแก้มเหมือนลูกหมาอ้อนเจ้าของ
“ปะป๊า หิวๆ” ลี่ลี่เอ่ยเสียงอ่อยอย่างน้อยใจ พลางยื่นนิ้วมือน้อยๆ ชี้ไปที่ปากตัวเอง แล้วชี้ไปที่ท้อง “อยากกินข้าวๆ”
เจียงฉีเดาออกแล้วว่าลี่ลี่อยากกินอะไร
ในคู่มือผู้ดำเนินเกมเขียนไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า ลี่ลี่เป็นกุมารทองสายขาวแท้ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาได้รับการเลี้ยงดูจากเจ้าของเป็นอย่างดีจนบุญบารมีเต็มเปี่ยม พร้อมจะไปเกิดใหม่ได้แล้ว
สิ่งที่เธอต้องการกินย่อมเป็นบุญกุศล พูดง่ายๆ ก็คืออยากให้เจียงฉีออกไปทำความดีนั่นเอง
ติดตรงที่ดึกดื่นป่านนี้คิดจะออกไปทำความดีดูจะยากไปสักหน่อย เวลานี้คงไม่มีคุณยายที่ไหนออกมาข้ามถนนแล้ว มีแต่พวกหัวขโมยต่างหากที่ใกล้จะได้เวลาเข้ากะ