เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอพวกเจียงฉีไปถึงโรงละครเล็ก การแสดงมายากลก็เริ่มขึ้นแล้ว
เสี่ยวจ้าวนั่งยองๆ ดูมายากลอยู่ตรงจุดชมที่ดีที่สุดตรงประตูทางเข้า พอเห็นพวกเจียงฉีทั้งเจ็ดคนมาถึงเสียทีก็กระซิบว่า "มากันได้สักทีนะครับพวกคุณ อุตส่าห์กั๊กที่นั่งแถวแรกไว้ให้เลย นั่งตามสบายเลยครับ"
เจียงฉีกวาดสายตามองที่นั่งคนดูอย่างรวดเร็ว โรงละครเล็กแห่งนี้ค่อนข้างกว้างทีเดียว แถวหนึ่งมีถึงยี่สิบที่นั่ง นอกจากแถวแรกที่มีแค่สองคนแล้ว แถวที่สอง สาม และสี่ล้วนมีคนนั่งเต็ม
พวกเจียงฉีพากันก้มตัวเดินเข้าไป หาที่นั่งใกล้ๆ แล้วนั่งลง เจียงฉีกับหวังเอ้อร์ยานั่งขนาบซ้ายขวาสองคนที่อยู่ตรงกลางแถวแรก พอเจียงฉีนั่งลงแล้วเพ่งมองดูก็พบว่าเป็นฟางจิ้งกับกงเยี่ย
เจียงฉียิ้มให้ฟางจิ้ง หวังเอ้อร์ยาก็ทักทายกงเยี่ยเบาๆ
นักมายากลบนเวทีกำลังดึงของสารพัดสิ่งออกมาจากหมวกที่ดูเหมือนว่างเปล่า
ไพ่หนึ่งสำรับ ถังหูลู่หนึ่งไม้ เครื่องดื่มกระป๋องหนึ่งกระป๋อง ลูกดอกหนึ่งกำ นกพิราบสามตัว แล้วก็ห่านตัวใหญ่อีกหนึ่งตัว