เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มื้อเที่ยงนี้ เจียงฉีตัดสินใจพาทุกคนไปกินของอร่อยๆ
พอกลับถึงบ้าน เจียงฉีก็ตรวจผลการเรียนของหวังเอ้อร์ยา ซึ่งน่าชื่นใจเป็นอย่างยิ่ง แค่ช่วงเช้าเธอก็จำตัวอักษรได้ไม่น้อย ปาเข้าไปตั้งหลายสิบตัว ดูจากผลลัพธ์ก็รู้ว่าไม่ได้แอบอู้เลยแม้แต่วินาทีเดียว คงจะตั้งหน้าตั้งตาเรียนตลอดเวลา
สมัยเรียนถ้าเจียงฉีมีความมุ่งมั่นตั้งใจได้ขนาดนี้ ถึงจะสอบไม่ติดมหาวิทยาลัยระดับท็อป แต่การได้เป็น 'ลูกบ้านอื่น' ที่ใครๆ ต่างชื่นชมก็คงไม่ใช่เรื่องยาก
หลังจากตรวจผลการเรียนเสร็จ เจียงฉีก็เล่าภูมิหลังที่เพิ่งแต่งขึ้นมาเมื่อครู่ให้หวังเอ้อร์ยาฟัง พร้อมกำชับให้เธอจำให้ขึ้นใจ
หวังเอ้อร์ยาไม่ได้โง่ การที่เธอทำงานก้มหน้าก้มตาอยู่แต่ในเรือนหลังมาหลายปีโดยไม่ประจบสอพลอหรือเล่นเล่ห์กล ไม่ได้แปลว่าเธอเป็นคนโง่ทึ่ม
ในทางกลับกัน เธอมีความสามารถในการเรียนรู้ที่ดีและปรับตัวได้เก่งทีเดียว
แม้จะเทียบไม่ได้กับความสามารถในการปรับตัวระดับเทพของหวงฟู่กุ้ย ที่ทั้งที่เพิ่งมาถึงและไม่รู้อะไรสักอย่างแท้ๆ แต่กลับตีสนิทกับเจ้าของร้านตัดผมจนหาเงินก้อนแรกมาได้ ทว่าการปรับตัวของหวังเอ้อร์ยานั้นจะเป็นไปในเชิงรับมากกว่า
เจียงฉีบอกให้เธอทำอะไร เธอก็ทำสิ่งนั้น แถมยังทำได้ดีไม่เลวเลยด้วย