เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงฉียังคงนั่งนิ่งอยู่ในห้องในท่าเดิม บทละครในมือเปิดค้างไว้ที่หน้าสุดท้ายแล้ว
“ยินดีด้วย ผู้เล่นเจียงฉีได้รับ [การ์ดตัวละคร] ×1 โปรดตรวจสอบที่กระเป๋าการ์ด”
การ์ดตัวละครอีกแล้ว
คราวนี้เจียงฉีไม่ได้รีบร้อนเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดูการ์ด แต่เลือกที่จะกวาดสายตาอ่านบทตัวละครของเว่ยหรูเยวี่ยให้จบเสียก่อน
มีกระดาษแค่สามแผ่น ปริมาณข้อมูลน้อยมาก บทของเว่ยหรูเยวี่ยบอกเล่าแค่ปูมหลังตัวละครคร่าวๆ จากนั้นก็เป็นข้อมูลเกี่ยวกับศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ ซึ่งตรงกับสิ่งที่เจียงฉีได้ยินพวกชาวบ้านไทยมุงคุยกันในความทรงจำ
พออ่านบทของเว่ยหรูเยวี่ยจบ เจียงฉีก็เปิดดูบทตัวละครอื่นต่อ ภาพรวมก็คล้ายๆ กัน ตัวบทเป็นเพียงการแนะนำภูมิหลังเท่านั้น
ผู้เข้าแข่งขันทั้งสามสิบคน บ้างมาเพื่อชื่อเสียง บ้างมาเพื่อผลประโยชน์ บ้างก็อยากกราบอาจารย์เล่าเรียนวิชาด้วยความจริงใจ บ้างก็แค่ชอบมามุงดูเรื่องสนุก ไม่ว่าเจตนาเริ่มต้นจะเป็นเช่นไร แต่เป้าหมายล้วนเหมือนกัน นั่นคือเอาชนะการแข่งขันและกลายเป็นผู้สืบทอดของเทพครัว