บทที่ 65: เหตุผลที่ใช้โน้มน้าว

บทที่ 65: เหตุผลที่ใช้โน้มน้าว

สวี่เชินสูดลมหายใจลึก รับลมกลางคืนเย็นเยียบเข้าไปเต็มปอด

ภายในอกเย็นวาบ ทว่าศีรษะกลับร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ

การจะจัดการกับเทพแห่งการเรียนที่จมอยู่ในโลกแห่งการสร้างสรรค์และไม่ค่อยรู้ประสีประสาเรื่องทางโลกนั้น ต้องอาศัยการวาดฝัน ต้องวาดภาพ “บทกวีและแดนไกล” ที่เธอปรารถนาอยู่ลึกๆ แต่ไม่กล้าเอื้อมมือไปแตะต้องให้เธอเห็น

แต่ถ้าจะใช้วิธีเดียวกันนี้โน้มน้าวลู่เสียน ก็ไม่ต่างอะไรจากการสารภาพความจริงด้วยตัวเอง

เขารู้นิสัยของลู่เสียนดีเกินไป

ผู้หญิงคนนี้แพ้ทางไม้อ่อนแต่ไม่ยอมลงให้ไม้แข็ง สิ่งที่เธอให้ความสำคัญที่สุดก็คือ “ความจริงใจ” และ “เหตุผล” ที่ดูเหมือนเลื่อนลอยไร้ตัวตน ทว่าหนักแน่นยิ่งกว่าขุนเขาไท่ซาน

สวี่เชินเปิดหน้าต่างแชตกับลู่เสียน ปลายนิ้วลอยค้างเหนือช่องพิมพ์อยู่ชั่วขณะ

พิมพ์ข้อความช้าเกินไป แถมยังดูไม่จริงใจพออีกด้วย

สุดท้ายเขาจึงเลือกวิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุด นั่นคือกดโทรออกด้วยเสียง