บทที่ 62: ประกายไฟดวงน้อย ลุกลามเป็นไฟลามทุ่ง

บทที่ 62: ประกายไฟดวงน้อย ลุกลามเป็นไฟลามทุ่ง

เสียงของสวี่เชินก้องสะท้อนไปทั่วหอประชุม แฝงไว้ด้วยความสงบนิ่งที่ไม่เปิดช่องให้ใครโต้แย้ง

ความโกลาหลราวคลื่นยักษ์เบื้องล่างเวที กลับค่อยๆ สงบลงอย่างน่าอัศจรรย์

นักเรียนเกือบพันคน รวมถึงครูไม่กี่คน ต่างเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว มองไปยังเงาร่างลึกลับบนเวทีซึ่งเห็นเพียงโครงร่างพร่าเลือน

ท่ามกลางความมืด ความเงียบกำลังแผ่ขยาย

หนึ่งวินาที

สองวินาที

ทันใดนั้น ลำแสงหนึ่งก็พุ่งทะลุความมืดข้นคลั่กขึ้นมาจากใจกลางฝูงชนโดยไร้สัญญาณเตือน

แสงนั้นไม่ได้เจิดจ้าสักเท่าไร หากกลับราวกับมีใครจุดดาวดวงแรกขึ้นในจักรวาลอันมืดมิด

เสิ่นซิงหร่าน