เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 57: รวมกลุ่มเรียน
วันที่ 24 กันยายน การสอบประจำเดือนก็มาถึงตามกำหนด
สำหรับเด็ก ม.6 เกือบหกพันคนจากโรงเรียนมัธยมชั้นพิเศษทั้งหกแห่งในเมืองเจียงซื่อ วันนี้แสงแดดช่างสดใสเสียจนไม่ถูกที่ถูกเวลาเอาเสียเลย
นักเรียนทุกคนที่เดินเข้าสนามสอบต่างมีสีหน้าโศกสลดประหนึ่งบทกวีว่า “สายลมพัดพริ้วริ้ว น้ำอี้สุ่ยหนาวเหน็บ นักรบจากไปครานี้ ไม่หวนคืนอีกแล้ว”
สีหน้าของหวังฮ่าวดำยิ่งกว่าดินสอ 2B ในมือเสียอีก
เขาคว้าแขนสวี่เฉินไว้ ราวกับกำลังเดินเข้าสู่ลานประหาร น้ำเสียงสั่นเทาไม่หยุด
“กูรู้สึกว่าคลังความรู้ที่มีอยู่ ไม่คู่ควรกับระดับความยากของการสอบครั้งนี้แล้วว่ะ ครูเฉินเคยบอกไหมว่า ต่อไปการสอบประจำเดือนก็จะแบ่งห้องขึ้นลงเหมือนกัน?”
“ดูความทะเยอทะยานของแกสิ” สวี่เฉินตบไหล่เขาเบา ๆ สีหน้าสบายใจราวกับเมฆจางลมเบา “ใจเย็นน่า ตอนสอบวัดพื้นฐานแกยังประคองตัวรอดมาได้เลย การสอบประจำเดือนจะไปนับเป็นอะไร”