กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 25: มอบความตะลึงฉบับเด็กกากให้คุณครูจ้าวสักหน่อย
เช้าวันเสาร์ แสงแดดอ่อนโยนกว่าวันทำงานอยู่หลายส่วน
สำหรับเด็ก ม.6 แล้ว การได้นอนต่ออีกครึ่งชั่วโมงถือเป็นของขวัญจากสวรรค์ชั้นฟ้า
สวี่เชินลืมตาขึ้นมา คราวนี้แววตาของเขาไม่ได้งัวเงียเหมือนทุกครั้งที่ตื่นในวันหยุด แต่กลับแจ่มใสอย่างเห็นได้ชัด
ช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลังจากค่าคุณสมบัติเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เขาแทบไม่รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่เกาะติดไม่ยอมปล่อยเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ความคิดอ่านก็ปลอดโปร่งขึ้นไม่น้อย
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความหาลู่เสียน
“เจอกันที่ป้ายรถเมล์นะ ไปด้วยกัน”
ตอนสวี่เชินมาถึงป้ายรถเมล์ ลู่เสียนก็มาถึงก่อนแล้ว
วันนี้เธอไม่ได้สวมชุดนักเรียน แต่ใส่เพียงเสื้อยืดสีขาวเรียบง่ายคู่กับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีฟ้ายีนส์ฟอก ขาทั้งสองข้างทั้งยาวทั้งเรียว ตัดกับแสงยามเช้าจนขาวสะท้อนตา