เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 594 ขอร้องล่ะ เป็นคนบ้างเถอะ
บนทวีปที่มองไปทางไหนก็เจอแต่คนมีเส้นสายแบบนี้
ทอม มาเดอร์ คือคนที่ไร้ที่พึ่งพิงอย่างแท้จริง เขาเริ่มจากจุดที่อ่อนแอไปจนถึงแข็งแกร่ง ฝึกฝนทีละก้าวอย่างช้าๆ ต้องใช้เวลานับพันปีและผ่านความยากลำบากนับไม่ถ้วนกว่าจะเลื่อนขั้นเป็นระดับตำนานได้สำเร็จ กระทั่งได้รับความเมตตาจากเทพแห่งความมืด จนได้ก้าวเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์ในที่สุด
ทว่าในวินาทีนี้
เขากลับรู้สึกถึงความเศร้าโศกและความสิ้นหวังอย่างบอกไม่ถูก
ในใจได้แต่แผดร้องออกมาไม่หยุด
ทำไม?
ทำไมกันวะ!
ตัวเองใช้เล่ห์เหลี่ยมไปตั้งมากมาย คิดทุกวิถีทางที่เป็นไปได้แล้วแท้ๆ แต่กลับยังฆ่ามันไม่ได้?
ปล่อยให้มันหนีไปได้ก็เรื่องหนึ่ง เพราะเขารู้อยู่แล้วตั้งแต่ก่อนจะมาที่ทวีปตำนานว่าเจ้าเมืองรุ่งอรุณรับมือยากแค่ไหน