เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 580 ข้า...อยากมีชีวิตอยู่...ท่านเจ้าของ
วิลเลียมเข้าสู่ตัววิหารด้วยวิธีการและความเร็วที่ดูคล่องแคล่วชำนาญเหลือเกิน ไม่ถึงครึ่งนาทีเขาก็แอบย่องเข้ามาถึงโถงหลักของวิหารได้สำเร็จ
หากคนที่ไม่รู้เรื่องมาเห็นเข้า คงคิดว่าหมอนี่กลับบ้านตัวเองแน่ๆ
และโชคร้ายเหลือเกินที่เขาดันถูกใครบางคนเห็นเข้า แถมอีกฝ่ายยังรู้สึกสนใจในความคุ้นเคยเหมือนกลับบ้านของเขานี้อย่างมาก
เพราะในวิหารแห่งนี้มีเทพเจ้าที่ยังไม่ตายตนหนึ่งประทับอยู่จริงๆ
หนึ่งในสี่เทพบริวารของเทพแห่งความตาย
เทพีแห่งความตาย
ในจักรวรรดิตะวันตกดินมีร่างจุติของเทพมรณะอยู่คนหนึ่ง ทั้งสองต่างเป็นเทพสายความตายเหมือนกัน แต่ระดับขั้นของเทพต่างกันราวฟ้ากับเหว
อีกทั้งเทพีแห่งความตายยังมีพรสวรรค์ธาตุสายความตาย ซึ่งถือเป็นศัตรูโดยธรรมชาติของเทพมรณะ และนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้นางยอมสวามิภักดิ์ต่อเทพแห่งความตาย
ตอนนั้นวิลเลียมกำลังแอบมองไปรอบๆ เขาเหลือบมองรูปปั้นเทพเจ้าในโถง ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ไล่สายตาจากขา เอว ไปจนถึงเนินเขาคู่ตรงหน้าอก แล้วก็อดสูดลมหายใจเฮือกไม่ได้ “รูปปั้นนี่...ใหญ่เกินไปแล้วมั้ง?”