เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 572 เมืองรุ่งอรุณที่ชนเพดาน
การที่เมืองรุ่งอรุณกดดันศัตรูได้อยู่หมัดจนคว้าชัยชนะมาได้นั้น ต้องยกความดีความชอบให้ความร่วมมือร่วมใจของทั้งเอ็นพีซีและผู้เล่น
วิลเลียมใจป้ำเอ่ยปากชมเชยและปูนบำเหน็จให้ยกใหญ่ เขาโยนเกียรติยศที่แทบไม่ต้องลงทุนอะไรออกไปเป็นกระตัก ใครควรได้เลื่อนขั้นก็ได้เลื่อน ใครควรได้เหรียญตราก็ได้เหรียญ ทุกคนต่างมีความสุขและชื่นมื่นกันถ้วนหน้า เพราะท่านเจ้าชายมองเห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขบนใบหน้าของพวกเขาแล้ว
เห็นได้ชัดเลยว่า
มุกต้นทุนต่ำแบบนี้ มีกษัตริย์และผู้นำทำกันมาตั้งแต่โบราณกาลแล้ว ตอนนี้มีเขาเพิ่มมาอีกคนก็ไม่แปลกอะไร
แล้วผู้เล่นล่ะ?
อะไรนะ?
คุณคิดว่าผู้เล่นเป็นพวกที่ละโมบโลภมาก อยากได้แค่อุปกรณ์กับเหรียญทองงั้นเหรอ?
ก็ใช่น่ะสิ
แต่พวกความสำเร็จกับฉายาบางอย่าง มันก็เป็นของที่หายากสุดๆ เหมือนกันนะ