เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 554 เทพศาสตรา ดาบสยบสวรรค์
“พอปืนใหญ่นัดนั้นยิงโดนวิลเลียม แล้วฉันเห็นไอควันสีดำลอยคลุมไปทั่วตัวเขา ฉันก็รู้สึกเหมือนท้องฟ้ามืดมนบนหัวสว่างโร่ขึ้นมาทันทีเลย”
ไคลอนมองตี๋ลั่วที่กำลังยิ้มหน้าระรื่น แล้วพูดด้วยความกังวลอยู่บ้าง “คงไม่เกิดเรื่องอะไรใช่ไหม ตามหลักแล้วพวกเราน่ะตัดเส้นทางบรรลุเซียนของเจ้าเมืองรุ่งอรุณเชียวนะ!”
ตี๋ลั่วเลิกคิ้ว ตบไหล่สหายเก่าด้วยท่าทางสบายอกสบายใจ “วางใจเถอะ ขอแค่นายเก็บเทพศาสตราแห่งความโชคร้ายให้ดี ถึงตอนนั้นมีคนจับพิรุธได้ แต่ถ้าไม่มีหลักฐาน ก็ไม่มีใครมาหาเรื่องพวกเราสองคนได้หรอก”
ยิ่งไปกว่านั้นเส้นทางสู่เซียนของพวกเราก็โดนตัดเหมือนกัน จะให้พวกเรายอมกลืนน้ำตาเงียบๆ หรือไง
เจ้ารอเจอร์สนั่นบอกว่าตอนนั้นคุมตัวเองไม่ได้ แล้วมันจะเสนอหน้ามารวมกลุ่มกับพวกเราทำซากอะไร
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่ามันแค่ผ่านมา ไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์นั่นต้องอยากดูดโชควาสนาของพวกเราไปแน่ๆ”
“จริงเหรอ”
“มหาจักรพรรดิแห่งตะวันดับน่ะพี่ชายแท้ๆ ของฉันนะ เขาจะหักหลังขายฉันได้ลงคอหรือไง” ตี๋ลั่วถามย้อนอย่างไม่เชื่อ
ไคลอนพยักหน้าพลางครุ่นคิด “ก็จริง แต่ถ้าต้องหาแพะรับบาปขึ้นมาจริงๆ น้องชาย นายห้ามหักหลังฉันนะ”