เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 497 โจมตีพวกเดียวกันเอง?
นับตั้งแต่เจ้าชายนำสร้อยคอแปลงร่างเป็นสัตว์ป่ามาใช้ พระองค์ก็เหมือนทีโมที่ซุ่มอยู่ในพุ่มไม้ แถมยังมีสกิลของเซดอีกต่างหาก ถ้าไม่มีวอร์ดจริง ต่อให้เป็นระดับตำนานก็ยากจะรู้ว่าพระองค์กลายเป็นตัวตุ่นไปแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าใครจะไปจินตนาการออกว่า ตัวตุ่นตัวหนึ่งจะมีพลังระดับมหากาพย์ได้
นักฆ่าจากพันธมิตรเงาถูกล่อไปสังหาร
นักฆ่าชาวเผ่าอสูรถูกลอบโจมตีจนตาย
พอเรื่องเหล่านี้ไปถึงหูของกษัตริย์คนแคระทั้งสี่พระองค์ แต่ละคนก็หน้าซีดขึ้นมาทันที คนนอกที่ไม่รู้เรื่องเห็นเข้าคงนึกว่าบนหัวพวกเขามีทุ่งหญ้าให้แกะกิน
ส่วนกษัตริย์บลูเมาน์เทนพอได้ยินว่าลูกน้องของตัวเองจัดการนักฆ่าชาวเผ่าอสูรได้ ก็ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ก่อนจะสะอื้นออกมาว่า “ชีวิตผมมันยากเหลือเกิน ยากจริง ๆ...”
กษัตริย์อีกสามพระองค์ส่งสายตาปลอบใจให้ แม้เรื่องนี้จะเป็นภาระก้อนใหญ่ที่ตกอยู่บนบ่าของคนแคระบลูเมาน์เทน แต่พวกเขาก็เป็นเพื่อนร่วมทุกข์กัน ถ้าจอมดาบน้ำแข็งจะมาหาเรื่อง ก็คงไม่มาหาแค่พระองค์คนเดียวแน่