เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 วิกฤตที่กำลังจะมาถึง
ทีมกูซานสิบเอ็ดคน กำลังขี่ม้าศึกเลือดมังกรที่ใช้เป็นพาหนะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก
พวกเขาเดินทางกันมาได้เกือบยี่สิบวันแล้ว
ตลอดทางที่ผ่านมาแทบไม่เจออุปสรรคหรือการลอบสังหารใดๆ นอกจากพวกสัตว์อสูรที่บุ่มบ่ามพุ่งเข้ามาหาพวกเขาแล้วจู่ๆ ก็ตัวสั่นเทาหยุดนิ่งไปเฉยๆ ก็ไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรเกิดขึ้นอีก
ทว่าชีวิตที่แสนน่าเบื่อนี้คือสิ่งที่ทุกคนคาดการณ์ไว้ และเป็นสถานการณ์ที่พวกเขาไม่อยากเจอที่สุด
เพราะนั่นหมายความว่าอาณาจักรคนแคระถ้าไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือเมื่อไหร่ ย่อมต้องมีความมุ่งมั่นและขุมพลังที่จะจัดการโอโดมให้ถึงแก่ความตายอย่างแน่นอน
“ตาเฒ่าโอโดม ตอนนี้เหลือระยะทางอีกไกลแค่ไหนกว่าจะถึงบ้านเจ้า?” นักเวทสายต่อสู้อย่างแมคเลนเอ่ยถามขึ้นมา
โอโดมที่กำลังขี่ม้าเลือดมังกรตัวเล็กอยู่ใช้ขาสั้นๆ ของเขาหนีบสีข้างม้าแล้วพูดว่า “เราเพิ่งจะเข้าเขตอาณาจักรชื่อหั่ว (ไฟแดง) มาเองไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่เดินอ้อมแล้วผ่านทางอาณาจักรซาไห่ (ทะเลทราย) โดยตรง ก็เหลือระยะทางอีกครึ่งหนึ่ง”
“พวกเจ้าคิดจะเอายังไงกัน ตอนนี้อาณาจักรชื่อหั่วกับอาณาจักรซาไห่กำลังทำสงครามกันอยู่ แถมวิลเลียมก็อยู่ที่นั่นด้วย เราอ้อมทางไปก็ได้นะ ข้าเองก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้น”