เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 เป็นสายลับสามปีแล้วสามปีเล่า...
ไร้เทียมทาน!
วิลเลียมไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถของเซตเกราะเลย พอเปิดโหมดไร้เทียมทาน ถึงพลังรบจะไม่พุ่งพรวดจนต่อยศัตรูแหลกเป็นขนมเปี๊ยะได้ในหมัดเดียว แต่ในระดับมหากาพย์ ก็นับว่ามีพลังรบเทียบชั้นผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้สบายๆ
แม้ตอนไม่ใช้สกิลเซตเกราะธาตุ เขาจะเทียบชั้นระดับตำนานไม่ได้ และเทียบไม่ได้กับการกลับชาติมาเกิดของมหาเทพ แต่ก็ยังไปถึงจุดที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ระดับมหากาพย์จะทำได้อยู่ดี
ยิ่งบวกกับพลังของแหวนแห่งกาลเวลาเข้าไปด้วย ทั้งสี่คนอย่างเบิร์น เดียโบล อัลเบิร์ต และมอนรู จะไปเป็นคู่มือของเขาได้ยังไง
ช่วยไม่ได้จริงๆ
ท่าที่มีผลข้างเคียงสูงลิบอย่างอัสนีศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานมันโกงเกินไป
ยิ่งตอนนี้เขาเลเวล 150 แล้ว ท่าอัสนีศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานก็อัปเลเวลขึ้นมาตามไปด้วย
แถมยังมีสารพัดความสามารถจากแหวนแห่งกาลเวลาอีก ทั้งสี่คนเลยโดนอัดจนแทบจะสงสัยในชีวิตตัวเองอยู่แล้ว!
พวกเขารู้สึกแค่ว่ามีเงาร่างพุ่งวูบเข้ามา ร่างกายก็โดนกระหน่ำโจมตีอย่างหนักหน่วงจนแทบจินตนาการไม่ออก ราวกับถูกค้อนทุบเมืองกระแทกเข้าเต็มอก พากันร่วงจากท้องฟ้าลงมาบนลานหิมะจนเกิดเป็นหลุมอุกกาบาตสี่หลุม