เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 420 แผนห้าปี เมืองอสูรเวท
ป้อมปราการรุ่งอรุณ
ตอนนี้ผู้เล่นที่นี่มีไม่มากนัก ถ้าไม่ใช่ออฟไลน์ไปแล้ว ก็คงกำลังเปิดเครื่องค้างไว้
ผู้เล่นส่วนใหญ่กำลังดูการแข่งขันชิงแชมป์โลกกันอยู่
วิลเลียมยืนอยู่บนกำแพงเมืองท่ามกลางลมพายุหิมะ มองข้ามไปยังทหารมนุษย์สัตว์บนกำแพงดำ
“ระดับมหากาพย์ คำสองคำนี้คือตัวแทนของความแข็งแกร่ง คือสิ่งที่รับประกันได้ว่าต่อให้ผมแยกตัวออกจากเมืองรุ่งอรุณ ผมก็ยังคงมีสถานะที่สูงส่งพอในทวีปตำนาน หรือแม้แต่ทวีปทวยเทพ ไม่ว่าจะเข้าร่วมกับกลุ่มอำนาจไหนก็ตาม” สองมือของเขากดลงบนราวจับที่เย็นเฉียบ นิ้วมือเคาะลงไปเบาๆ
ปัง ปัง ปัง ปัง
รอยบุ๋มปรากฏขึ้นหลายแห่ง
วิลเลียมก้มมองมือตัวเอง เขาต้องควบคุมแรงให้ดีกว่านี้ ไม่อย่างนั้นนิ้วมือที่เคยคล่องแคล่วจะสูญเสียความยืดหยุ่นไป ซึ่งนอกจากจะทำให้ยิงธนูไม่แม่นแล้ว ยังอาจจะทำให้...
“เฮ้อ เอาเถอะ ต่อจากนี้ห้าปีจะพัฒนาไปได้ถึงระดับไหน ก็น่าจะเป็นสิ่งที่ตัดสินชะตากรรมในอนาคตของผมแล้ว”