เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 402 หนึ่งร้อยแปดสิบล้านแต้มประสบการณ์
เจ้าชายช่วยชาวเมืองแสงสีเขียวกว่าล้านชีวิตได้ในเวลาไม่นาน พอเข้าเมืองมาก็ไม่ได้พูดถึงวิกฤตที่เพิ่งเกิดขึ้นแล้วรีบร้อนมุ่งหน้าสู่ดินแดนขั้วเหนืออีกครั้ง นี่มันคือจอมยุทธ์ในโลกเวทมนตร์ชัดๆ
จัดการเรื่องเสร็จก็จากไปทิ้งร่องรอยไว้เพียงความลับ ไม่เผยชื่อเสียงเรียงนาม
ทำเอาวิลเลียมรู้สึกในตอนนั้นเลยว่า พรสวรรค์ ‘หัวใจแห่งความยุติธรรม’ นี่มันเหมาะกับเขาจริงๆ
ถึงผลลัพธ์ของพรสวรรค์นี้จะงั้นๆ แต่ก็นะ NPC ก็อาศัยเวลาสะสมกันไป สั่งสมพรสวรรค์ให้มากขึ้นเรื่อยๆ
รอจนถึงระดับมหากาพย์หรือระดับตำนาน NPC คนไหนไม่มีพรสวรรค์สักหลายสิบอย่าง ก็คงอายเกินกว่าจะออกไปพบใครแล้ว
‘ระหว่างนั้นยังได้ติดต่อกับวิหารสังหารเทพและชาวบลูมูน แถมยังแลกช่องทางติดต่อกันไว้ด้วย ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาในอนาคตมาก’ วิลเลียมรำพึงในใจ จากนั้นก็พาเผาผลาญกับอีกคนเข้าไปในประตูมิติ ใช้เวลาไม่นานก็เดินทางจากดินแดนใต้ไปถึงเมืองหลวงน้ำแข็ง
ก้าวออกจากห้องโถงเคลื่อนย้าย
หิมะสุดลูกหูลูกตาปรากฏขึ้นตรงหน้า
อากาศเย็นจัดแทรกซึมเข้าถึงกระดูก ที่นี่กำลังมีพายุหิมะโหมกระหน่ำอีกครั้ง