เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 400 หันหัว ก้มตัว
ปากถ้ำรังมังกรดำซ่อนอยู่ในหุบเขาแห่งหนึ่ง ประตูมิติก็อยู่ใต้ดินลึกลงไปหลายร้อยเมตร
“ข้างล่างดูอันตรายน่าดูเลยนะ จะบุกฝ่าไปตรงๆ เลยเหรอ” วิลเลียมกวาดตามองคนรอบข้าง ถ้าต้องบุกตะลุยลงไปในโพรงดินมืดตืดยังงั้นจริงๆ ผีสางถึงจะรู้ว่าพื้นที่ใต้ดินกว้างขนาดนั้นมีสัตว์ประหลาดอยู่กี่ตัว แบบนี้มันไม่มุทะลุเกินไปหน่อยเหรอ
พวกนายเก่งๆ กันทั้งนั้น
คิดหาวิธีกันหน่อยสิ
พี่สาวเกราะโลหิตสามเหมือนจะดูออกว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ก็ยังพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “สถานการณ์ตอนนี้มีแค่สองทาง ไม่อยู่ตรงนี้เพื่อรอให้พวกสิ่งมีชีวิตใต้พิภพกรูเข้ามามากกว่าเดิม ก็ต้องบุกเข้าไปข้างใน หาประตูมิติให้เจอ แล้วรีบออกไปทันที”
วิลเลียมแอบยกนิ้วโป้งให้ในใจ พวกเกราะโลหิตแห่งวิหารสังหารเทพนี่แน่จริง สมกับที่ปีนขึ้นมาจากกองซากศพ แต่ละคนเหมือนไร้ความรู้สึก ไม่รู้จักคำว่ากลัว รู้จักแต่ลุยลูกเดียว
มิน่าล่ะเกราะโลหิตหมายเลขหนึ่งถึงเก้าถึงได้เปลี่ยนหน้าคนกันตลอดทั้งปี...
ส่วนหลานเจ๋อในชุดคลุมเวทสีขาวพอได้ยินแบบนี้ก็หันไปมองคู่เกราะโลหิต พลางกระแอมเบาๆ “ไม่มีคนเปิดทางมันก็ไม่ค่อยปลอดภัยจริงๆ นั่นแหละ แต่ทางช่วงสุดท้ายนี้ ถ้าใครตายไปสักคนมันจะยุ่งยาก งั้นยกให้ผมจัดการเองเถอะ!”