กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 โลกในม่านหมอกโลหิต
ในโลกอเวจี
ไม่มีกลางวัน
มีแต่กลางคืน
บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์สีเลือดลอยแขวนอยู่ตลอดเวลา เค้าโครงอันเลือนรางส่องแสงสลัวออกมา นอกนั้นก็มีแต่ม่านหมอกสีเลือดที่ทำให้มองไปได้ไม่ไกลนัก
ส่วนด้านในหุบเขา หมอกสีเลือดยิ่งหนาทึบจนเกินพิกัด ระดับผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นปรมาจารย์อย่างพวกเขา มองเห็นของที่อยู่ห่างออกไปได้ไกลสุดแค่ยี่สิบเมตรเท่านั้น
แต่วิลเลียมหรี่ตาลง พอใช้เนตรอัสนี เขาก็มองเห็นภาพได้ไกลถึงหนึ่งร้อยเมตร
อืม
ถึงผลลัพธ์จะไม่ได้ดีเด่อะไร แต่พอมองได้ไกลกว่าคนอื่น ก็จับสัญญาณอันตรายได้ล่วงหน้า
พูดง่ายๆ ก็คือ