เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 เสาหลักในอนาคตของเผ่าเอลฟ์!
การเข่นฆ่าฟาดฟันกันอย่างดุเดือดตลอดร่วมยี่สิบกว่าชั่วโมง ดำเนินยาวไปจนถึงรุ่งเช้าของอีกวัน
ขณะที่ดวงตะวันค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า แสงแดดสีทองสาดส่องลงมายังผืนดินแห่งนี้ ธงของเมืองรุ่งอรุณก็ถูกปักขึ้นเหนือป้อมปราการทหารทีละแห่ง
เลือดและหิมะ
ดาบและกระบี่
เปลวไฟจากปืนใหญ่ หินจากเครื่องยิง และสมรภูมิที่เลือดไหลนองเป็นสายน้ำ แต่งแต้มกระจัดกระจายไปทั่วทุ่งหิมะ ราวกับภาพวาดอันงดงามที่ถูกไฟเผาทำลายไปบางส่วน
ส่วนป้อมปราการทหารทั้งสิบแห่งที่เมืองรุ่งอรุณเข้าโจมตี ล้วนมีควันดำหนาทึบพวยพุ่งขึ้นมาทั้งหมด
ทว่าในจำนวนนั้น มีห้าแห่งที่ปักธงเมืองรุ่งอรุณขึ้นเรียบร้อยแล้ว กำลังโบกสะบัดไปตามสายลม
พอพวกผู้เล่นเห็นธงรุ่งอรุณถูกปักขึ้น ส่วนใหญ่ก็ทิ้งตัวนั่งแหมะลงกับพื้น ไม่อยากจะขยับเขยื้อนตัวอีกต่อไป
“เหนื่อยชะมัด เหนื่อยใจเหนื่อยสมองไปหมดแล้ว”