เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 ผู้เล่นออนไลน์แล้ว
“ข้าหูฮั่นซานกลับมาแล้วโว้ย” พอพวกผู้เล่นปรากฏตัว เมืองรุ่งอรุณก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง
“ว้าว ท่านลอร์ดเล่นใหญ่เบอร์นั้น ยังไม่ไปแหย่พวกเทพมหากาพย์กับตำนานจนโดนบุกถล่มเมืองรุ่งอรุณราบคาบอีกเหรอเนี่ย”
“แต่ก็ดีแล้ว ค่าความดีความชอบฝ่ายยังใช้ได้อยู่” หลายคนเริ่มเบาใจขึ้นมาหน่อย
“เอ๊ะ นี่น่ะเหรอ [จูเสิน] ดูน่าสนุกดีแฮะ โมเดลเอ็นพีซีสมจริงมากเลยอะ”
“เหอะๆ นี่เหรอหมู่บ้านเริ่มต้นที่พวกผู้เล่นเก่าว่าไว้ ชื่อขาวยังไม่เห็นสักตัว มองไปทางไหนก็มีแต่ตัวอันตรายสุดขีด พวกแกนี่มันแกงกันชัดๆ” ผู้เล่นใหม่คนหนึ่งสติแตกไปแล้ว ดูจากสภาพแบบนี้ รอบๆ ยังจะมีมอนสเตอร์เลเวลต่ำให้ตีอีกเรอะ
แม่มเอ๊ย แบบนี้ไม่ต้องให้พวกเราแบกอิฐไปจนถึงอัปเดตเวอร์ชันหน้าเลยเหรอวะ
‘แชมป์สุ่มกาชาเกลือแห่งแอฟริกา’ กวาดตามองรอบๆ ลูบคางด้วยความแปลกใจ แล้วพูดอย่างหัวเสียสุดๆ “เวรเอ๊ย ตูไม่ได้ลุกออกจากแคปซูลเกมเลย อัปเดตตั้งสิบชั่วโมงเต็มๆ เพิ่งจะได้เข้าเกมตอนนี้ แต่เปลี่ยนไปเยอะชะมัด ไม่รู้ว่ารูที่แอบเจาะไว้ตรงกำแพงซ่องทางใต้เมืองจะโดนใครอุดไปหรือยัง...”