เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 277 11 ผู้เป็นตำนาน
แดดกำลังดี เมฆขาวลอยเป็นก้อนๆ เต็มฟ้า
เจ้าชายกับเจ้าหญิงขี่ลูกม้าขาวคนละตัว เดินเล่นกันชิลๆ บนทุ่งหญ้ากว้างของเกาะวายุ ข้างหลังมีเจ้ามังกรน้อยสุดเอ๋อเดินตามมา ตัวมันพอยืนสองขาแล้วสูงเกือบสองเมตร แต่น่าเสียดายที่ยังบินไม่เป็น ทำได้แค่กระพือปีกพึ่บพั่บพยายามจะวิ่งตามทั้งคู่ให้ทัน
แอนเนียร์ยังคงใส่กระโปรงสีขาว เพียงแต่ชายกระโปรงสองข้างผ่าขึ้นมานิดหน่อย คล้ายๆ กี่เพ้า แต่หลวมกว่าและยาวกว่า เผยให้เห็นเรียวขาสวยเนียนตา มองแล้วเพลินตาสุดๆ
ซึ่งสาเหตุที่กี่เพ้าในยุคโบราณต้องผ่าข้าง ก็ตัดเย็บขึ้นมาเพื่อให้ผู้หญิงขี่ม้าสะดวกขึ้นนั่นแหละ
ไม่ใช่เพื่อการ ‘ขี่ม้า’ แบบในอนาคตแน่นอน...
เธอควบลูกม้าศึกอัสนีวิ่งไปพักหนึ่ง จู่ๆ ก็ยิ้มกว้าง หันหน้ามาถามว่า “พวกผู้ถูกเลือกหายไปไหนกันหมดแล้วล่ะ?”
“ใครจะไปรู้ล่ะ ก็พวกเขาเป็นผู้ถูกเลือกนี่นา?” วิลเลียมยักไหล่ ไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่านั้น