กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 สิ่งมีชีวิตบนดวงจันทร์
คาร์ลโมโรไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าตัวเองจะรู้สึกถูกชะตากับอีกฝ่ายขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน เอาเป็นว่ายิ่งมองวิลเลียม เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเจ้าหนุ่มนี่เข้าท่าดี น่าสนใจ แถมยังรู้สึกเอ็นดูสนิทสนมเหมือนเห็นลูกตัวเองแท้ๆ เสียอย่างนั้น!
วิลเลียมมองดูค่าความประทับใจของคาร์ลโมโรค่อยๆ ขยับสูงขึ้นอย่างเงียบๆ ในใจยิ่งทึ่งและยิ่งระมัดระวังตัวขึ้นเรื่อยๆ
เพราะกระทั่งนักบุญยังไม่อาจมองข้ามความหล่อเหลาระดับฟ้าประทานของเขาได้
แต่พวกเอลฟ์ข้างล่างนั่นกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด?
เรื่องนี้หมายความว่ายังไง?
พวกนั้นรังเกียจเขาเหรอ
ก็ไม่ใช่!
พวกนั้นไม่ได้มีค่าความประทับใจลดลงเลยด้วยซ้ำ