เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213 การโต้กลับร่วม
สงครามการรุกรานของความมืดไม่เคยหยุดนิ่ง
ผู้เล่นนับแสนคน ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่หมื่นที่ยังคงอดทนสู้ต่อ ส่วนคนอื่นต่างแยกย้ายไปพักผ่อนนอนหลับกันหมดแล้ว
ส่วนเหล่าอาชีพขั้นสูงในตอนนี้ต่างก็เหนื่อยล้าเต็มทน ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย การต่อสู้อย่างต่อเนื่องไม่หยุดพักตลอดสามวันเต็ม ถือเป็นภาระหนักหนาสำหรับพวกเขามากทีเดียว
ขนาดวิลเลียมที่ยืนอยู่ขอบกำแพงเมือง ยังสามารถหลับได้ทั้งที่หรี่ตาอยู่ ก็นับเป็นหลักฐานที่พิสูจน์ได้ดีว่าสงครามครั้งนี้รุนแรงขนาดไหน
“แม่มเถอะ ข้าต้องการของที่ช่วยให้ตาสว่างสักหน่อย ไม่งั้นข้ากลัวว่าสู้ไปสู้มาจะเผลอหลับ แล้วโดนพวกสัตว์ประหลาดความมืดงับหัวเอาจะแย่เอา” ออดัมสั่นหัวไปมาอย่างแรง
เขาเองก็ก้าวเข้าสู่ขั้นสูงได้เพราะดอกไม้หนองน้ำกับผลึกเวทมนตร์เหมือนกัน แต่สภาพของเขาในตอนนี้แย่มากจริงๆ ดวงตาแดงก่ำ ขาทั้งสองข้างสั่นระริกเหมือนคนเมาไม่มีผิด
“ถ้าจะพักก็ได้ แต่ความสูญเสียในการรบจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว” เรนจินยืดเส้นยืดสายพลางหาวหวอดตอบกลับไป