เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 ความเป็นไปของเมืองรุ่งอรุณ
ห่างออกไปหลายร้อยลี้
ประตูมิติปรากฏขึ้น
ร่างสองร่างปรากฏตัว
นักเวทวัยกลางคนในนั้นหอบหายใจถี่ เขาหันไปมองด้านหลังอย่างระแวดระวัง พอแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครตามมาจริงๆ ถึงได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
เวลานี้เฒ่าบันเดอร์อดกรอกตาใส่ไม่ได้ เขาถามขึ้นว่า “อาณาจักรไม่มีทางมีคนเก่งเยอะขนาดนั้นหรอก นั่นต้องเป็นฝีมือพวกจักรวรรดิแน่ๆ ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่นี่น่าจะเป็นทวีปหมู่เกาะใช่ไหม?”
“อืม” วิลเลียมทำตัวว่าง่ายเหมือนเด็กดี
“แล้วแกไปทำอะไรมา?”
วิลเลียมส่ายหน้า มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้ามึนงง “ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”
“ฝ่าบาท เอาความจริงกันเถอะ อย่ามาเสแสร้ง ถ้าแกไปทำให้พวกจักรวรรดิโกรธจริงๆ ต่อให้เราหนีไปถึงทวีปตำนาน ฉันว่าก็คงมีคนไล่ล่าไม่เลิกอยู่ดี” เฒ่าบันเดอร์พูดด้วยความหวังดี เขาพอจะได้เห็นฤทธิ์เดชของเด็กหนุ่มอย่างวิลเลียมมาบ้างแล้ว