เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 189 เขตต้องห้ามสระสายฟ้า
“ฟึ่บ!”
ประกายสายฟ้าเจิดจ้าแลบวาบ เลือดสดๆ สาดกระเซ็นขึ้นไปกลางอากาศ
สัตว์เวทตัวสุดท้ายถูกวิลเลียมฟาดฟันจนล้มลง
เขาลอยตัวขึ้นมองดูซากสัตว์เวทในหุบเขา มีมากถึงสี่ร้อยกว่าตัว เกลื่อนกลาดไปทั่วทุกหนแห่ง...
ส่วนพวกไส้เดือนยักษ์ ปูยักษ์ที่เคยอยู่ที่นี่ ก็โดนสัตว์เวทตัวอื่นกวาดล้างจนเหี้ยนไปนานแล้ว ถึงจะยังเหลือรอดอยู่บ้าง ตอนนี้ก็คงมุดหัวอยู่ใต้ดินไม่กล้าโผล่ออกมา
ในเวลาปกติ ถ้ามีสัตว์เวทตัวไหนพลัดตกลงมา ก็มักจะโดนพวกมันรุมรังแกแล้วจับกินอย่างเอร็ดอร่อย
แต่คราวนี้สัตว์เวทตกลงมามากเกินไป...
ตัวเองก็เลยกลายเป็นอาหารเสียแทน
“แหวนมิติของข้าเก็บไม่หมดแล้ว พวกเจ้ากลับไปพาคนมา ซากสัตว์เวทสี่ร้อยกว่าตัวนี้จะปล่อยให้เสียเปล่าไม่ได้” วิลเลียมรู้สึกเซ็งไม่น้อย แหวนมิติที่มีขนาดกว้างยาวสูงด้านละสามสิบเมตรดูเหมือนจะใหญ่โต แต่พออยู่ต่อหน้าสัตว์เวทตัวมหึมาพวกนี้กลับไม่พอใช้เอาเสียเลย