เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 สังหารสัตว์อสูรระดับตำนานในพริบตา
องค์ชายไม่ใช่คนขี้ขลาดตาขาวแบบลอทเนอร์ ย่อมรับมือไหวอยู่แล้ว
“แต่นี่คงต้องรอให้ฉันขึ้นเป็นระดับสูงก่อนสินะ?” วิลเลียมลูบคาง ศึกแย่งชิงอาณาเขตแบบนี้เห็นได้ทั่วไปในหมู่สัตว์อสูร
โดยเฉพาะบนเกาะที่มีพลังเวทหนาแน่นแบบนี้ พื้นที่ไม่ได้กว้างใหญ่อะไร แต่สายเลือดของพวกสัตว์อสูรกลับสูงส่งมาก
เผ่าพันธุ์เล็กใหญ่สารพัดมาอยู่รวมกัน เพื่อความอยู่รอด ก็เลี่ยงศึกแย่งชิงอาณาเขตไม่ได้
ไม่อย่างนั้นถ้าอาณาเขตหดเล็กลง ทรัพยากรในการดำรงชีวิตก็น้อยลงตาม สุดท้ายเผ่าพันธุ์ก็ต้องสูญพันธุ์ไป
ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ผู้ที่ปรับตัวได้ถึงจะรอด
สัจธรรมข้อนี้ใช้ได้กับทุกที่จริง ๆ
และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ
สัตว์อสูรบนเกาะนี้สติปัญญาไม่ได้ต่ำเลย พวกมันต่างเข้าใจดีข้อหนึ่ง