เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 แจกแต้มไปก่อนสักสิบกว่าระลอก
ผู้เล่นของกองทหารรับจ้างรุ่งอรุณไม่ได้พากันถอนตัวออกจากกลุ่มขนานใหญ่
มีแค่ผู้เล่นใจร้อนอารมณ์ร้อนไม่กี่ร้อยคนที่เลือกจะออกไป เพราะพวกเขาอยากสู้เพื่ออิสรภาพของราชรัฐเหล็กกล้า
แต่สาเหตุสำคัญที่ทำให้ผู้เล่นไม่แตกแยกจนปั่นป่วนไปหมด ก็คือเมืองรุ่งอรุณนั่นเอง!
ในสายตาของผู้เล่น วิลเลียมคือเจ้าเมืองลูกครึ่งเอลฟ์ที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตา
ในเมืองรุ่งอรุณไม่มีทาสเลยสักคน ชาวบ้านมีกินมีใช้อยู่ดีมีสุข ดัชนีความสุขสูงกว่าสองราชรัฐของมนุษย์ตั้งเยอะ
เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าอย่างน้อยวิลเลียมก็เป็นเจ้าเมืองที่ดี ตอนนี้พวกเขาอยู่ในฐานะทหารรับจ้าง ไม่จำเป็นต้องถอนตัวออกจากกองทหารรับจ้างรุ่งอรุณเพื่อระบบขุนนางของราชรัฐหินดำเลย ทำแบบนั้นมีแต่ได้ไม่คุ้มเสียชัดๆ
ส่วนที่ราชรัฐเหล็กกล้าบอกว่าทำเพื่ออิสรภาพ