กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 สมรภูมิแห่งทวยเทพ
สำหรับแถบมุมตะวันออกเฉียงใต้ ฤดูใบไม้ผลิก็คือหน้าฝนนั่นเอง
วิลเลียมขี่สงต้าเพิ่งมาถึงชายหาด ลมกับฝนก็เริ่มพัดกระหน่ำ ผู้เล่นบางคนที่ตกปลาอยู่ริมทะเลเห็นเขาแล้ว ก็ไม่ได้กรูกันเข้ามาทักทาย
แต่กลับมองผืนทะเลด้วยความตื่นเต้นนิดๆ เพราะตอนฝนตก ปลามักจะกินเหยื่อง่ายขึ้น
สำหรับเหล่านักตกปลาแล้ว
ไม่มีอะไรจะน่าตื่นเต้นไปกว่าการตกปลาขึ้นมาได้อีกแล้ว
ปลาในโลกจริงมีอยู่แค่นั้น พวกนักตกปลาตัวจริงเบื่อกันไปนานแล้ว มีแต่ปลาพิลึกพิลั่นสารพัดพันธุ์ในเกมนี่แหละที่กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาได้
ผู้เล่นสายใช้ชีวิตหรือกึ่งใช้ชีวิตใน [ทวยเทพ] ล้วนเข้ามาเล่นเกมนี้เพราะงานอดิเรกแปลกๆ กันทั้งนั้น