กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ฆ่า!
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ออกัสตินเดินโชกเลือดกลับมา สิ่งมีชีวิตมืดทั่วทั้งหุบเขาเหลือเพียงเศษซากแขนขาขาด
มีเพียงพวก 'ชาวบ้าน' เท่านั้นที่ยังมีศพสภาพสมบูรณ์
เขาค่อยๆ เดินกลับมาที่ทางเข้าหุบเขา สูดหายใจเข้าลึก ดึงผ้าปิดตาออก แล้วมองวิลเลียมที่ยังคงรอเขาอยู่ สองมือยกดาบชี้ตรงไปข้างหน้า “มา ให้ข้าดูหน่อยว่าเจ้าเก่งขึ้นเร็วแค่ไหน”
วิลเลียมมองออกัสตินที่ปราณรบยังฟื้นไม่เต็มที่ มือขวาวางทาบบนด้ามดาบแล้วพูดเสียงขรึม “จะเอาตอนนี้เลยเหรอ”
“จะพูดมากทำไม”
“ฟัน!” ออกัสตินราวกับดวงอาทิตย์ที่แผดเผา พริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าวิลเลียม ความร้อนระอุทำเอาแทบหายใจไม่ออก