เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 จะแทรกซึมเข้าไปได้อย่างไร
ทะเลเมฆกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา
วิลเลียมมาถึงยอดเขาเก๋อไห่ เขามองออกไปที่ทะเลกว้างสุดลูกหูลูกตาแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ ท่าทางราวกับเซียนที่ลงมาจุติบนโลกมนุษย์
‘บรรยากาศมันไม่ได้แฮะ...’ วิลเลียมเหลือบมองชุดเกราะของตัวเองแล้วพึมพำกับตัวเอง
“ท่านครับ มีอะไรจะคุยก็พูดมาตรงๆ เถอะครับ ทำไมต้องพามาถึงนี่ด้วย?” ล็อตเนอร์ชะโงกหน้ามองลงไปที่ตีนเขาแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่
ยอดเขาสูงสองสามพันเมตรไม่ได้ถือว่าสูงอะไรมาก แต่ด้วยสภาพร่างกายของเขาในตอนนี้ ถ้าตกลงไปรับรองว่าไม่รอดแน่...
ทำไมเขาถึงคิดแบบนี้งั้นเหรอ ก็เพราะเขารู้สึกว่าวันนี้วิลเลียมทำตัวแปลกๆ เผื่อจู่ๆ อีกฝ่ายผลักเขาตกเขาขึ้นมาจะทำยังไง?
“อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากมาดูทะเล อยากเห็นน้ำ...” วิลเลียมยิ้มหน้าตาลำบากใจ