เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 น้องชาย เดี่ยวกันปะล่ะ
ทันทีที่เกิดระลอกคลื่นมิติขึ้น
พวกวิลเลียมทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจนแทบหายใจไม่ออก
“ไม่ถูก ไม่น่าจะใช่ระดับสูง” วิลเลียมมั่นใจในการตัดสินใจของตัวเอง เขาจึงไม่ได้สั่งถอนทัพ
ส่วนตัวเขาก็นำคนสนิทและกองทัพมาปิดปากทางเข้าถ้ำปีศาจเอาไว้ แล้วมองเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำอย่างระมัดระวัง โดยไม่บุ่มบ่ามบุกเข้าไป
ผ่านไปไม่นาน
ปีศาจตนหนึ่งที่รูปร่างสูงใหญ่และมีอักขระชั่วร้ายเต็มตัวก็ค่อยๆ เดินออกมา หน้าตาของเขาหล่อเหลา ปีกกับเขาคู่ที่เหมือนเขาวัวสามารถซ่อนเข้าไปในร่างได้ ดูไปแล้วเหมือนมนุษย์ต้องคำสาปมากกว่า เพียงแต่กล้ามเนื้อกับรูปร่างนั้นแน่นหนาเกินกว่ามนุษย์ทั่วไป
ปีศาจตนนี้มองข้ามทุกคนตรงหน้า แม้ว่าที่นี่จะมีกองทัพถึงสามพันคนก็ตาม!
เขากวาดตามองรอบๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองวิลเลียมด้วยสายตาลุ่มลึก “ข้าชอบเจ้าจัง ครึ่งเอลฟ์”