เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ฆ่าในพริบตา
“เหอะ สุดท้ายก็ปล่อยให้หนีไปถึงเมืองรุ่งอรุณจนได้” ในความมืดไม่ได้มีแค่เสียงฝีเท้าวิ่งที่จับทางได้ยาก แต่ยังมีบทสนทนาแปลกๆ ลอยมาด้วย
ออร์กผิวซีดรูปร่างสูงใหญ่แต่คล่องแคล่วว่องไวคนหนึ่งค่อยๆ หยุดฝีเท้าลง
เขาเหลือบมองคนที่ยืนขวางทางอยู่ แต่ไม่ได้พุ่งเข้าไปตรงๆ กลับพูดจาทำเป็นไม่เห็นหัวว่า “ท่านเจ้าเมืองวิลเลียมนั่นน่ารำคาญเป็นบ้า อยากจะแอบไปสับเป็นชิ้นๆ จริงๆ รวมถึงรองเจ้าเมืองออดอมที่มีค่าหัวล่อตาล่อใจคนนั้นด้วย”
“ฉันเองที่เป็นฮาล์ฟเอลฟ์เหมือนกัน ก็ขัดหูขัดตากับหมอนั่นเหมือนกันนั่นแหละ” ฮาล์ฟเอลฟ์ที่มีรอยแผลเป็นสามรอยบนใบหน้าค่อยๆ เดินออกมาจากความมืด ดวงตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความเหี้ยมเกรียม
จากนั้น
ก็มีเงาร่างเดินตามออกมาอีกสามคน
คนหนึ่งเป็นชายลึกลับที่สวมชุดคลุมเวทสีดำตลอดเวลาและไม่เคยพูดอะไรเลย