เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 กวาดล้างไร้เทียมทาน (3)
วิลเลียมออกเดินทางไปแล้ว
เรื่องหลังจากนั้นก็ปล่อยให้ล็อตเนอร์คอยจัดการไป
ในฐานะท่านลอร์ดผู้สูงส่ง เขาจะปล่อยให้เรื่องจิปาถะพวกนี้มาเปลืองเวลาอันมีค่าไม่ได้
และในวันเดียวกันนั้น
เจ้าเมืองดอว์นสวมผ้าคลุมสีดำ ยืนอยู่ใต้หน้าผาพลางมองทุ่งหญ้ากว้างไกลสุดสายตา สายลมอ่อนพัดผ่าน ดอกหญ้าต้นสูงไหวเอนตามลม ชวนให้รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจยิ่งนัก
วิลเลียมขึ้นขี่ม้าดำ มุ่งหน้าสู่ดวงอาทิตย์อัสดงสีแดงฉาน เขาใช้ขากระทุ้งสีข้างม้าเบาๆ แล้วควบทะยานขึ้นเหนือไปตลอดทาง
การได้ควบม้าตะลุยไปตามใจชอบนี่มันสะใจจริง โดยเฉพาะความรู้สึกที่ว่าทุ่งหญ้านี้เป็นถิ่นของตัวเอง ไม่มีอารมณ์หงุดหงิดเหมือนขับรถสปอร์ตแล้วต้องมาคอยติดไฟแดงเลยสักนิด
ทั้งแคว้นเหล็กกล้าและแคว้นหินดำต่างก็อยู่ทางเหนือของทุ่งหญ้า จากเมืองดอว์นไปถึงชายแดนของสองแคว้นนี้ ระยะทางเป็นเส้นตรงราวๆ สามร้อยลี้