เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 สี่ร้อยครั้งเชียวนะ สี่ร้อยครั้ง...
ณ ตอนนี้
บลัดดี้โบนครัชเชอร์คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น จากเดิมที่เป็นจอมกล้ามโต ตอนนี้สภาพไม่ต่างจากกุ้ง เขาก้มหัว ลมหายใจรวยริน ทำได้แค่ส่งเสียงร้องครวญครางออกมาเป็นระยะ
โทรลล์ตัวเมียสามตัวกับเจ้าตัวเล็กอีกสองตัวถูกต้อนจนมุมอยู่ข้างในถ้ำ ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวออกมา
เพราะศัตรูมันเก่งเกินไป ไม่สิ ต้องเรียกว่าเกินมนุษย์ไปแล้วต่างหาก...
วิลเลียมเหงื่อชุ่มหลัง พอฟื้นฟูมานาขึ้นมาได้ เขาก็ยื่นมือไปจับคอของบลัดดี้โบนครัชเชอร์ แล้วเริ่มร่ายเวทควบคุมวิญญาณต่อ!
“อ๊ากกกก ฆ่าข้าเถอะ แกฆ่าข้าทีเถอะ!” พอนึกภาพออกเลยว่าวิญญาณของบลัดดี้โบนครัชเชอร์กำลังสั่นสะท้านขนาดไหน ร่างวิญญาณโปร่งแสงผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในมือของวิลเลียม เหมือนกำลังจะถูกกระชากหลุดออกมาจากร่าง