กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 50 แต่งตัว
คิดมาถึงตรงนี้ ซูหน่วนหน่วนก็เหมือนลูกบอลที่ถูกปล่อยลม ทำได้เพียงถอนหายใจเงียบ ๆ และตัดสินใจอดทนไปก่อน ยอมร่วมแสดงละครฉากสุดท้ายกับเขาอีกสักฉาก
ดังนั้น เธอจึงพูดกับผู้ชายตรงหน้าว่า “รู้แล้ว นายลงไปรอฉันก่อนเถอะ”
ฮั่วถิงเซินเห็นซูหน่วนหน่วนยอมตกลง ในใจก็โล่งอก แต่เขาก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ทนรับอารมณ์ของผู้หญิงคนนี้ต่อไป
เขารู้สึกว่า ไม่ช้าก็เร็วตัวเองคงต้องโมโหตายเพราะผู้หญิงตรงหน้าเข้าสักวัน
เขาก้าวเท้าเดินลงไปชั้นล่างด้วยฝีเท้าที่มั่นคง
ซูหน่วนหน่วนมองฮั่วถิงเซินเดินจากไปแล้ว ก็นอนเกียจคร้านกลับลงไปบนเตียงอีกครั้ง หลับตาทั้งสองข้างลงแล้วแกล้งงีบไปสิบนาที