กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 47 คิดบัญชีย้อนหลัง
ซูหน่วนหน่วนพยักหน้าตามตรง “ให้คนขับรถขับไปส่งฉันที่บ้านดีกว่า ไม่ก็ฉันนั่งรถแท็กซี่ไปเองก็ได้” พูดพลางปลดเข็มขัดนิรภัยบนตัว หมายจะรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
ฮั่วถิงเซินเห็นท่าทางไม่รู้บุญคุณของเธอ อารมณ์ก็พลันขุ่นมัวขึ้นมาทันที
เขาขมวดคิ้ว สีหน้าพลันบึ้งตึง แววตาคมกริบขึ้นมา น้ำเสียงพลอยเย็นชาลงไปหลายส่วน
“นั่งเฉย ๆ อย่าขยับ ฉันไม่พาเธอไปคว่ำลงคูหรอก”
เขาไม่ควรคาดหวังอะไรในตัวผู้หญิงคนนี้เลย ผู้หญิงคนนี้ดื้อรั้นเอาแต่ใจ ไม่รู้จักสำนึกบุญคุณและไม่เห็นคุณค่าความหวังดีของผู้อื่น ช่างน่าโมโหนัก
……