ตอนที่ 19 คนใกล้ตัวคือกล้องวงจรปิดที่มีชีวิต

ตอนที่ 19 คนใกล้ตัวคือกล้องวงจรปิดที่มีชีวิต

เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับม้าขาววิ่งผ่านช่องแคบ เพียงพริบตาเดียวก็ผ่านไปสามวันแล้ว

ซูหน่วนหน่วนค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นบนเตียงใหญ่แสนสบาย มองดูพระอาทิตย์ที่ลอยสูงอยู่นอกหน้าต่าง พลางบิดขี้เกียจ เอื้อมมือควานหาโทรศัพท์มือถือของตัวเอง เปิดหน้าจอขึ้นมา ก็เห็นเข็มนาฬิกาชี้ไปที่เวลา 9.50 นาฬิกาในตอนเช้าพอดี

เธอลูบท้องที่แฟบลีบด้วยความหิว ลุกขึ้นจากเตียงอย่างเกียจคร้าน เดินเท้าเปล่าไปล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องน้ำ

พอเดินมาถึงหน้าประตูห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังรัวขึ้นมา จากนั้นเสียงของแม่บ้านจางก็ดังแว่วผ่านบานประตูเข้ามาทันที

“คุณนายคะ ท่านตื่นหรือยังคะ เกือบจะสิบโมงแล้ว ถ้าท่านตื่นแล้ว ฉันจะได้รีบไปเตรียมอาหารเช้าให้ท่าน