กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 226 องค์ชายรองทูลขอพระราชทานสมรส (กลาง)
ทุกคนต่างพร้อมใจกันหันมองมาทางนี้ ไม่ได้หรือ?
แววตาของลี่อู๋ย่างเย็นเยียบจนน่าสะพรึงกลัว “ฝ่าบาทรับสั่งยังไม่ทันขาดคำ ถึงคราวของเจ้าเปิดปากตั้งแต่เมื่อใด? เจ้าเป็นเพียงองค์ชาย ควรสำรวมตนอยู่ในขอบเขต”
องค์ชายสามรู้ตัวว่าใจร้อนเกินไป ทว่าเขามีทางเลือกอื่นเสียที่ไหน จะปล่อยให้คนทั้งสองแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กันไม่ได้เด็ดขาด! ไม่มีวัน!
“เสด็จพ่อ ลูกทำตัวล่วงเกินไปแล้ว แต่ลูกเป็นห่วงจริงๆ”
เขาเหลือบตาไปมาพลางใส่ร้ายป้ายสีอย่างบ้าคลั่ง “เสด็จอาองค์ที่เก้ากุมอำนาจสำนักกระจกกระจ่าง อิทธิพลล้นฟ้า อวิ๋นเจิงมีห้างการค้าตระกูลอวิ๋นอันใหญ่โตในนาม ทั้งยังเป็นขุนนางกรมพระคลังฝ่ายใน กุมทรัพยากรไว้ในมือมากมายมหาศาล หาเงินได้ดั่งสายน้ำ”